Słowianie i ukryta historia Polski

   wersja do druku 
Strona glówna » Wierzenia, Wiara Przyrodzona i mitologia Słowian » Wiara a Religia Słowiańska 
Jeżeli chcesz otrzymywać informacje o Słowianach i ukrytej historii Polski, podaj swój email:

Wiara a  Religia Słowiańska

Współcześni Słowianie niechętnie używają pojęcia Religia Słowiańska, ponieważ uważają, że powinno się używać sformuowania Wiara Słowiańska lub jeszcze lepiej Wiara Przyrody. Wiara, to coś pierwotnego, coś co wynika z  naszego życia, z  kontaktu z  Przyrodą, z  kontaktu ze Światem. Religia zaś jest strukturą nadbudowaną na Wierze, chrakteryzującą się silnie rozbudownymi instytucjami nie tylko kultowymi, ale też ekonomicznymi i  niestety często zorganizowanym aparatem przymusu.

Wiarę wczesnych Słowian trudno jest nazwać religią, gdyż była ona mocno związana z  Przyrodą, nie posiadała rozwiniętego systemu monumentalnych świątyń, a  jej kapłani byli ludźmi z  ludu.

Kapłani Słowian nie żyli z  Wiary, ale utrzymywali się z  innej pracy.

Świątynie Słowian były mocno związane z  Przyrodą, na przykład Święte Gaje, Święte Góry, Święte Wody i  tym podobne obiekty i  miejsca.

Jeżeli nawet budowano monumentalne obiekty typu kopce, kręgi czy "piramidy", to wydają się one być zawsze związane z  budową i  cyklami rządzącymi WszechŚwiatem, a  nie pomnikami potęgi systemu religijnego.

Pod koniec Wolnej Słowiańszczyzny prawdopodobnie Wiara Słowiańska upodobniła się do innych religii, a  szczególnie do religii chrześcijańskiej.

Piszę "prawdopodobnie", ponieważ oryginalne relacje Słowian nie przetrwały i  mamy głównie przekazy pochodzące z  chrześcijańskich kronik, których autorzy zazwyczaj byli Słowianom wrodzy.

Z zachowanych zapisów można jednak wnosić, że na terenach granicznych i  świeżo zasiedlonych przez Ariosłowian dochodziło do degeneracji i  odejścia od naturalnych zasad WIary Słowiańskiej.

Szczególnie w  literaturze światowej znane są odstępstwa od Wiary Przyrody z  terenu Indiii i  Persji.

Najważniejszym takim odstępstwem było zapisanie zasad wiary w  tak zwanych Vedach (Wiedzach) w  Indiach.

W Słowiańszczyźnie istniał zakaz szerokiego rozpowszechniania takiej literatury, ze względu na możliwość przekłamania i  złego zrozumienia martwych zapisów.

Preferowano przekaz bezposredni z  człowieka na człowieka i  z Przyrody na człowieka.

Z drugiej strony możemy być wdzięczni Ario-Indom, bo bez ich Ved jeszcze mniej wiedzielibyśmy o  Wierze Przrody Słowian.

Vedy może nie oddają pełni tej wiary, ale i  tak swoim częściowym duchowym przekazem robią wielki wyłom w   naszej materialnie nastawionej cywilizacji.

Jeszcze dalej poszedł Zaratustra, który nie tylko zapisywał swoje pomysły, ale też zupełnie zmienił zasady Wiary Przyrody.

Stworzył on religijne podwaliny pod system wyzysku człowieka przez człowieka.

System ten przeszedł na inne religie, został w  świadomości społecznej uznany za jedyny możliwy, działa do dzisiaj i  niestety ma się dobrze.

I znowu wychodzi na to, że my Polacy, jako geograficzne i  genetyczne jądro Słowiańszczyzny, aż do przybycia chrześcijaństwa, byliśmy najbliżsi ideałom Wiary Przyrody.

Taki wniosek nie wynika z  potrzeby chwalenia się, ale po prostu z  naszych dobrych uwarunkowań geopolitycznych, georeligijnych i  geowierczych.

Będąc administracyjnym i  demograficznum centrum Słowiańszczyzny przez kilka tysięcy lat byliśmy chronieni przed wpływami z  zewnątrz.

Równocześnie mieszkańcy dzisiejszych ziemi polskich, poprzez wspólny język i  wspólną kulturę, byli doskonale skomunikowani z  całym ówczesnym światem ArioSłowiańskim i  jego sąsiadami.

Dlatego będąc otwartymi na nowinki gospodarcze, przemysłowe i  rolnicze mogli zachować swój rdzeń duchowy i  Wiarę Przyrody.

Marian Nosal
7 kwietnia 2017 roku


zobacz:

Nowy portal Wolnych Słowian i   Wolnych Polaków "Słowianie i  ukryta historia Polski" jest w  ciągłej rozbudowie. Zapraszam do lektury, część artykułów jest w  trakcie realizacji. Zapraszam wszystkich Wolnych Ludzi do udziału w  tym projekcie. Piszcie, fotografujcie, kręćcie filmy - opublikuję Wasze Dzieła związane z  losami naszych przodków z  waszym podpisem. Autor strony: Marian Nosal