Słowianie i ukryta historia Polski

   wersja do druku 
Powrót na stronę główną » Kultura i sztuka oraz cywilizacja Słowian i Polaków » Poezja słowiańska i polska » Poezja polska » Widzenie w puszczy -  Masław znad Warty 
Jeżeli chcesz otrzymywać informacje o Słowianach i ukrytej historii Polski, podaj swój email:

M E N U:
☼ Zapraszam też na Youtube: Słowianie i ukryta historia Polski - Widzenie w puszczy -  Masław znad Warty youtube.png oraz na Facebook: Słowianie i ukryta historia Polski - Widzenie w puszczy -  Masław znad Warty facebook.png Google+ Słowianie i ukryta historia Polski - Widzenie w puszczy -  Masław znad Warty google+.png
☼ Jeżeli chcesz wesprzeć ten projekt, kliknij tutaj
☼ Krótki adres tego portalu, to: slowianie24.pl ☼

Widzenie w  puszczy - Masław znad Warty

Pojadę do puszczy i  pod dębem stanę
Wbiję swój wzrok w  jego wielką koronę
Ukłonię się, lecz nie padnę kolanem
Wyciągnę prawą dłoń, a  nie ręce złożone

Pozdrowię Bogów w  pierwszej kolejności
A zaraz potem Przodków swoich wspomnę
Przypomnę o  swojej do Sławii lojalności
To jej poświęciłem swe serce niezłomne

Nie zapłaczę nad ojczyzną, lecz zacisnę zęby
W garść złapię źdźbło leśnego runa
I o  pomoc poproszę wszechpotężne dęby
Niech szumem swym zbudzą już boga Peruna

Zawołam do dębów- wstańcie! Sławia kona
Pomóżcie mi walczyć tak, jak przed wiekami-
Wypowiem największych swych Bogów imiona
Niech wleją w  me serce żar, tu pod dębami.

Jestem już w  puszczy, stanąłem pod dębem
I uczyniłem, co żem obiecał skrycie
Zazgrzytały gałęzie, jak ząb zgrzyta zębem
A w  dębie ukazało się człowiecze życie.

W koronie zabłyszczało dębu wielkie oko
Zamruczał koroną też bardzo złowrogo
Po czym konary rozłożył szeroko
I rzekł- Dobrze żeś przybył z  przestrogą-

-Bóg Perun nie śpi, on nigdy nie zasnął
Lecz w  mym cieniu czeka na swoich wyznawców
Chętnie by dawno już w  swych wrogów trzasnął
Lecz czekał na takich jak ty, Sławii zbawców.

Wiedz, że On teraz wysłuchał twych próśb
Zaraz rozbłyśnie wśród kraju ciemnoty
Dość już miał poniżania i  gróźb
Od lat tysiąca ostrzył swoje groty.

I zaraz nimi On niewiernych ciśnie
A ciskał będzie gęsto, bez sumienia!
Aż z  kłamców siłą wszystkie łzy wyciśnie
Pozostawiając im twarze z  kamienia.

Twarze, które dębom odebrały
Ich świętość wielką, nieskalaną niczem
Twarze, które teraz od gromu zbielały
Zostaną martwym ołtarzem ze zniczem.

A dębów konary skruszą te ołtarze
Które krew piły i  jadały ciało!
Na naszej ziemi tylko cztery twarze
Zostaną. Żyj słowiańska kulturo, sławo, chwało!

Masław znad Warty

Tekst utworu wziałem ze strony:
Moja słowiańska filozofia
Przyroda, Słowianie, Świat
https://mojaslowianskafilozofia.blogspot.com/2012/02/dzisiaj-odrobine-mojego-ulubionego.html


  •  

zobacz:

Zapraszam też na Youtube: Słowianie i ukryta historia Polski - Widzenie w puszczy -  Masław znad Warty youtube.png oraz na Facebook: Słowianie i ukryta historia Polski - Widzenie w puszczy -  Masław znad Warty facebook.png Google+ Słowianie i ukryta historia Polski - Widzenie w puszczy -  Masław znad Warty google+.png Nowy portal Wolnych Słowian i   Wolnych Polaków "Słowianie i  ukryta historia Polski" jest w  ciągłej rozbudowie. Zapraszam do lektury, część artykułów jest w  trakcie realizacji. Zapraszam wszystkich Wolnych Ludzi do udziału w  tym projekcie. Piszcie, fotografujcie, kręćcie filmy - opublikuję Wasze Dzieła związane z  losami naszych przodków z  waszym podpisem. Autor strony: Marian Nosal